حوصله ای برای نوشتن نیست
شاید چندوقتی ننویسم حوصله نوشتن رو هم ندارم روال یکسان نوشته هام کلافه ام میکنه ننویسم بهتره به نظرم تو این ماه خودم رو زدم به بیخیالی رفتم مسافرت جنگل ابرشاهرود که همکارام برنامه ریزی کردن و رفتیم و روستای بره سر رودبار که ویلای همکار شهرام دعوت شدیم و رفتیم خیلی خوب بود چقدر همه به انیتا توجه میکردن بازی میکردن همکار شهرام که همش آنیتا رو بغل میکرد خیلی سعی کردم خودمو شاد نشون بدم تو ماشین میرقصدم اما گریه امونم نمیداد و دور از چشم شهرام چشمام خیس میشد دست خودم نبود هر موقع به آنیتا نگاه میکنم دوست دارم زار زار گریه کنم جذابترین ها هم برایم بی معنی شدن ...
